पिकांना संभाव्य उत्पन्नापर्यंत पोचण्यासाठी मातीत क्वचितच पुरेसे पोषक तत्त्व असतात. पिकाची गुणवत्ता सुधारणे आणि जागतिक अन्नाची मागणी पूर्ण करण्यासाठी रासायनिक खतांची भर घातली जाते आहे.

जगभरातील कृषी पद्धती या रासायनिक खतं आणि किटकनाशकांच्या भरमसाठ वापरावर अवलंबून आहेत. रासायनिक खतांच्या वापरामुळे जमिनीची सुपीकता कमी होऊ शकते आणि अनेक पर्यावरणीय समस्या उद्भवू शकतात. रासायनिक खतांमुळे मातीची आम्लता आणि कवच निर्माण होऊ शकते, ज्यामुळे जमिनीतील बुरशी आणि सेंद्रिय पदार्थांचे प्रमाण कमी होते. रासायनिक खतांमुळे जैव-रासायनिक गुणधर्म बदलतात, ज्यात सेंद्रिय कार्बन सामग्री, नायट्रोजन सामग्री, पीएच, आर्द्रता, बदललेल्या एन्झाइमॅटिक क्रियाकलापांचा समावेश होतो आणि हरित वायू उत्सर्जनही होते.

रासायनिक खतांचे दुष्परिणाम आपण झटपट पूर्णपणे रोखू शकत नाही; तरी त्यांचा वापर कमी करून आणि सेंद्रिय खतांच्या वापरास प्रोत्साहन देऊन निश्चितपणे परिणाम करणं आपल्या हातात आहे.

सेंद्रिय शेतीचे मानवी कल्याणासाठी अनेक फायदे आहेत: पर्यावरणाचे संरक्षण (माती, पाणी आणि हवा); भौतिक, रासायनिक आणि जैविक वैशिष्ट्ये सुधारून मातीची सुपीकता पुनर्बांधणी करणे; आणि उत्पादित पिकांची गुणवत्ता सुधारणे.

सेंद्रिय खते ही पर्यावरणीय स्थिरता आणि सातत्य यासाठी नैसर्गिक गरजांशी समन्वय साधतात. त्यांचा जैवविघटनशील स्वभाव पोषक चक्र चालू ठेवतो आणि नैसर्गिक जैव-रासायनिक क्रियाकलापांना पाठबळ देतो.